Home

Legerplaats Ossendrecht

11Verbindingsbataljon

Verhalen & anekdotes

La Courtine 1964

Gezocht

Laatste nieuws

Oranje-Kazerne

Leiding C-Cie okt. 1964

Updates

Verhalen La Courtine '64

Links

Donaties

Fotopagina's

Personeelslijst

Gastenboek - Reacties

La Courtine 2009

Contact

De Schietoefening van Kojak Jo

Van Ger Vossen kreeg ik ook nog een herinnering binnen.

 

Verlies geen huls


Jo Debets op weg naar de
schietbaan. Foto: Jo Debets.

Zoals jullie je nog wel herinneren moesten we regelmatig op schietoefening om onze schietvaardigheid op peil te houden. Bij de schietoefeningen was het altijd armoe troef. Als we geluk hadden mochten we drie keer schieten. En we kregen niet meer dan vijf patronen per schietbeurt. En na je schietbeurt moest je de vijf lege patroonhulzen bij de schietmeester in leveren.

Lag je met je UZI op de schietbrits te schieten, dan vlogen de lege hulzen aan de zijkant uit de UZI en kwamen in het zand terecht. Na je schietbeurt moest je vervolgens als een speer je lege hulzen opzoeken. Wachtte je iets te lang, had er al een onverlaat door het zand gelopen en waren de hulzen door het zand bedolven. Dan had je je hulzen nog niet terug gevonden. En was je nog niet jarig.

Aan het eind van de schietoefeningen controleerde de schietmeester nog eens extra alle ingeleverde lege hulzen. Kwam hij er ook maar n te kort, dan werd nog eens extra gezocht. We moesten zon beetje het zand in de hele schietbaan gaan zeven, om de vermiste huls alsnog boven water te krijgen.

Konden we de huls nog steeds niet vinden, moest de schietmeester een rapport maken, dat de kogel in elk geval was afgevuurd. Het Leger was er als de dood voor, dat scherpe munitie in handen van dienstplichtigen achterbleef.

 

Tijdens n van die zoekacties vond sergeant Jo Debets een scherpe patroon. Het was wel een negen mm patroon maar niet voor de UZI, volgens Ger Vossen. Ik meende dat alle negen mm patronen ook in alle negen mm wapens pasten, maar goed.

Jo Debets was een onorthodoxe en ondernemingslustige sergeant en nam de patroon zonder het verder te melden mee naar de kamer. Het was ten slotte niet de huls resp. patroon waar we naar gezocht hadden en de eigenaar ervan was niet op de schietbaan.

 

Kojak Jo

Jo was overigens niet van plan om de kogel bij het bureau "Gevonden Voorwerpen" af te geven, dat niet. Hij had andere plannen. Die andere plannen van Jo werden ras duidelijk. Hij had eens op TV gezien hoe men ballistische proeven met wapens hield om vast te stellen of een kogel uit een bepaald wapen afkomstig was. Bij die proeven werd er een kogel afgevuurd op een dikke matras en na het schot werd de kogel uit de matras gepulkt. Dat wilde Jo ook eens proberen.

De sergeanten sliepen met zijn drien op die kleine kamers op de verdieping van het legeringsgebouw, de etage boven de bureaukamers. De kamergenoten van Jo waren Han Verkaart en Ger Vossen.

Teruggekomen op de kamer werd alles in gereedheid gebracht. Het bed werd van de muur getrokken. De dekens en lakens eraf. Jo stak de negen mm patroon in de patroonhouder van de UZI, klikte de houder in de UZI, zette het wapen op scherp en klom op een stoel. Zijn makkers in het kwaad, Han en Ger, stonden vol verwachting te kijken, gereed om hun vingers in de oren te stoppen.

 

Flipperkast


Sergeants Jo Debets en Ger Vossen op hun kamer. Bekomen van de
 schrik gaan ze over tot de orde van de dag. Foto: Ger Vossen.

Staande op de stoel had Jo een mooi overzicht in de kamer. Diep beneden hem, dat leek zo, stond zijn bed. Hij was er klaar voor en knikte naar zijn makkers die nu de vingers in de oren staken. Hij richtte de UZI op zijn bed. Toen haalde hij de trekker over en wat daarna gebeurde overtrof hun stoutste verwachtingen. Het wapen ging af met een enorme knal, die in de kleine kamer tegen de muren weerkaatste. Het leek wel of er een Bazooka was afgeschoten. De kogel verliet het wapen, ging dwars door de matras heen, kwam op de betonnen vloer, ketste daarop af, schoot naar een muur, ketste daar ook op af en begon vervolgens zigzaggend rond te vliegen door de kamer. Van de ene muur naar de andere, als een op hol geslagen biljartbal in een flipperkast. De sergeantjes stonden stokstijf van schrik. Na een halve minuut, die wel een eeuwigheid leek, kwam de kogel in een hoek tot stilstand. Als een wonder niet door de rond suizende kogel geraakt, stonden de mannen lijkbleek te trillen op hun benen.

 

Redden wat er te redden valt

De kamer was intussen blauw van de kruitdamp. In allerijl werden de ramen opengegooid om de kruitdamp uit de kamer te verdrijven. Maar het geluid van de knal was zowat in het hele gebouw gehoord en sergeanten uit de naast gelegen kamers deden de deur open om poolshoogte te nemen. Daardoor ontstond er een luchtstroom van de openstaande ramen naar de openstaande deur en werd alle kruitdamp de gangen van het gebouw ingeblazen. Als een haas werden de toegangsdeuren tot het gebouw opengezet. De damp zelf was na een paar uur verdwenen, maar het duurde enige dagen voordat de stank ook weg was. Fluks en zonder blikken of blozen verklaarde Jo, dat dat afkomstig was van de schietoefeningen van de Garde Jagers die tegenover ons in het gebouw lagen.

 

Deze consternatie als gevolg van het simpele schot had Jo niet voorzien. Ik heb eens in een circus een artiest gezien die een afgeschoten kogel in zijn mond op ving. Als Jo dat ook in gedachten had, was zijn act staande op zijn stoel jammerlijk mislukt.

In elk geval had hij nu een lege huls en die werd ingezet bij de eerste de beste keer dat wij op de schietbaan weer een huls kwijt waren.

 

Beelden van de schietbaan.


Sgt. Peter de Pijper en Appie Aalbers
wachten op de volgende schutter

Foto: Jo Debets.


Sgt. Appie Aalbers en John Ernst poseren tussen het schieten. Foto: John Ernst.


John Ernst en sgt. Appie Aalbers wachten op de schietpop. Foto: Ger Vossen.

 

Kees Blokker, Voerendaal, 6 september 2010. Met bijdragen van Jo Debets, John Ernst, Ger Vossen.

Het copyright van de foto's en artikelen op deze site berust bij de eigenaar van de betreffende foto of het artikel of bij de oorspronkelijke maker van de foto of het artikel. Merken en Merknamen worden alleen vermeld ter identificatie van het product en zijn eigendom van de betreffende eigenaar van dat Merk of die Merknaam. Mocht u menen zekere rechten te kunnen doen gelden, neem dan even contact met mij op.