Home

Legerplaats Ossendrecht

11Verbindingsbataljon

Verhalen & anekdotes

La Courtine 1964

Gezocht

Laatste nieuws

Oranje-Kazerne

Leiding C-Cie okt. 1964

Updates

Verhalen La Courtine '64

Links

Donaties

Fotopagina's

Personeelslijst

Gastenboek - Reacties

La Courtine 2009

Contact

De pokkenspuit en de Beatles

Vervolgopleiding in de Hojel Kazerne Utrecht. 31 juli-24 september 1964.

 

De Hojel Kazerne

De kazerne was een heel oude artillerie kazerne uit, ik meen 1884. Hij lag midden in Utrecht aan de Croeselaan 39. Tegenover de achterzijde van het Centraalstation. Ongeveer op de plaats waar nu de Jaarbeurshallen staan. Tegenover de Hojel was de van Sijpesteinkazerne. In eerste instantie wist ik niet wat ze daar deden, maar daar zou ik snel achter komen.

De Hojel was dus oorspronkelijk een artilleriekazerne. Eertijds geschikt voor paarden en de bijbehorende manschappen. En dat konden we merken. Op de begane grond waren nog steeds de stallen voor de paarden, daarboven de hooizolders en daar weer boven de legeringruimtes voor de manschappen. Van de makkers waarmee ik in de basis had gezeten was niemand overgeplaatst naar Utrecht. We waren vrijwel allemaal onbekenden van elkaar. Ik kwam op een kamer op de bovenste, vierde, etage te liggen. We liepen heel wat trappen af in die oude houten en brandgevaarlijke gebouwen van die goede oude Hojel. Er was geen centrale verwarming en in de winter moesten bewoners om beurten vroeger op staan om de kachel aan te maken en die ook elk uur van nieuwe kolen te voorzien. Maar nu was het augustus en zo vlak onder het dak was het bloedheet. Niemand dacht op dit moment aan de kachel.

 


Telefunken apparatuur.

Marshallplan

De Hojel was een dependance van het VOC (Verbindingsdienst Opleidings Centrum) in Ede. In Utrecht was maar een klein aantal opleidingen. O.a. werden hier de postcommandanten en bedienaars van de radioschakelwagens opgeleid. Er waren twee verschillende soorten apparatuur: de moderne Duitse Telefunken en Bell en het verouderde Amerikaanse AN/TRC (American Navy Transceiver). Deze laatste apparatuur was geschonken door de Amerikanen en een uitvloeisel van het Marshallplan om Europa na de Tweede Wereldoorlog weer op te bouwen. Aan de AN/TRC alleen had je niet veel. Dat was eigenlijk alleen maar een Draaggolfzender en ontvanger. Er was nog andere apparatuur nodig om enig militair nut te hebben en dat waren de CF1 en/of de CF2. De CF1 was een apparaat waar vier telefoonlijnen op konden worden aangesloten. De CF2 was bedoeld voor vier telexlijnen. Daar heb ik zelf nooit meegewerkt. Verder was er nog wat randapparatuur. Zoals de wekoverdragers, de telex en de Ecolex, een apparaat om de telexsignalen te vercijferen.

 

De militaire routine in de Hojel was hetzelfde als in Ossendrecht: 06.00 uur reveille, 07.00 uur eten, 08.00 uur appel en dan begon de dienst. Van 12.00-13.00 eten en om 17.00 uur was er dan weer appel. Waarna we nog een keer gingen eten en verder de avond vrij hadden.

 

 

 

 

De pokkenspuit en de Beatles


Stappen op de Oude Gracht in Utrecht.

In Ossendrecht waren we allemaal voorzien van de nodige injecties om ons bestand te maken tegen alle mogelijke en onmogelijke ziektes. Er was echter één ziekte waar we niet tegen waren gevaccineerd. Bij de meesten was dat ook niet nodig omdat ze daar al voor waren ingeënt toen ze nog baby waren. En die ziekte was de pokken. De pokken vaccinatie bleek op latere leeftijd nogal wat bijwerkingen te kunnen hebben en daarom wilde Het Leger alles goed onder controle houden. Dus werden in de basisopleiding eerst alle vaccinaties gedaan die iedereen nodig had en kon verdragen. En die vaccinaties die meer controle nodig hadden werden doorgeschoven naar de vervolgopleiding. In de praktijk ging het vrijwel altijd alleen om de pokkenvaccinatie. Ik had het genoegen om één van de jongens te zijn die de pokkenvaccinatie nog moesten hebben en die kregen we vrijwel direct nadat we in de Hojel waren gearriveerd. Om ons goed in de gaten te houden, mochten we gedurende zes weken niet naar huis. Dat leek moeilijker te zijn dan het was. De Hojel lag bijna midden in Utrecht en er was dus voldoende vertier. Hoewel dat wel allemaal een aanslag pleegde op de zo zuur verdiende wasmerkjesguldens. In de weekenden dat iedereen naar huis was, liepen we van de Hojel even door het Centraal Station en dan stonden we midden in Utrecht op het Vredenburg. In die zomer ging de Beatles film “Help” in première en regelmatig gingen we bij de leeglopende bioscopen kijken naar al het vrouwelijk schoon dat voorbij kwam.

 

Aardbeving

We gingen er van uit dat niemand ook werkelijk ziek zou worden en waren van plan er een leuke tijd van te maken. Helaas. Op de derde dag, we stonden allemaal keurig in het gelid aangetreden voor het appel op de grote plaats voor het hoofdgebouw, vond er plotseling een aardbeving plaats met een kracht van 8.2 op de schaal van Richter. Alle aangetreden manschappen en gebouwen vielen om. Ik was de enige die overeind bleef. Een dag later werd ik wakker in een ziekenbed. Ik bleek zelf flauw gevallen te zijn en er was niets aan de hand geweest met de mannen en gebouwen. Ik moest een paar dagen ter observatie blijven waarna ik weer terug mocht naar mijn kamer. De controle op de effecten van de pokkenvaccinatie werd echter verdubbeld. Wat mij wat meer excuses gaf om (on)wettig afwezig te zijn. En toen wist ik ook wat ze op de van Sijpesteinkazerne deden: ziek geworden militairen opvangen uit kazernes die zelf geen ziekenbarakken hadden. En het keuren van dienstplichtigen vond daar plaats. Maar ook zat op de van Sijpestein het NAPO veldpostkantoor van het Nederlandse leger.

 

Kasteel Drakesteyn


Oefening achter vliegveld Soesterberg. Alle foto's bij dit verhaal: Ger Vossen.

In Utrecht was ook de Kromhoutkazerne. Dit was een centrale reparatiekazerne van de Technische Dienst of zo. Daar tegenover lag de schietbaan. Waar we voor het eerst gingen schieten met ons nieuwe wapen de UZI. Een heel interessant wapen met patronen van 9mm en een magazijn van 32 patronen. Een vol magazijn kon je in één seconde leeg schieten. Dan kon je dus zeker niet missen, maar je zat dan ook wel gelijk zonder munitie.

De Hojel lag midden in het centrum en om te oefenen moesten we altijd ergens anders heen. Voor de oefeningen met de zendapparatuur zaten we regelmatig op een locatie rond vliegveld Soesterberg. Wat ons mooi de gelegenheid gaf om ook de prestaties van de Luchtmacht te bekijken.

Voor de militaire oefeningen werden we een paar keer gedropt op de heide rond paleis Soestdijk en rond Lage Vuursche. En ook daar lukte het mij om met een kaartleesoefening te verdwalen. Waarna we recht in de armen liepen van de Marechaussee van kasteel Drakesteyn waar toentertijd prinses Beatrix was gehuisvest.

 

De opleiding in de Hojel was een hele mooie voorbereiding op de tijd bij de parate troepen. Die eind september, begin oktober dan een aanvang nam.

 

Kees Blokker, Voerendaal, 15 november 2010. Met bijdragen van Ger Vossen.

Het copyright van de foto's en artikelen op deze site berust bij de eigenaar van de betreffende foto of het artikel of bij de oorspronkelijke maker van de foto of het artikel. Merken en Merknamen worden alleen vermeld ter identificatie van het product en zijn eigendom van de betreffende eigenaar van dat Merk of die Merknaam. Mocht u menen zekere rechten te kunnen doen gelden, neem dan even contact met mij op.