Home

Legerplaats Ossendrecht

11Verbindingsbataljon

Verhalen & anekdotes

La Courtine 1964

Gezocht

Laatste nieuws

Oranje-Kazerne

Leiding C-Cie okt. 1964

Updates

Verhalen La Courtine '64

Links

Donaties

Fotopagina's

Personeelslijst

Gastenboek - Reacties

La Courtine 2009

Contact

Over ons en deze website

 

Kees Blokker (64-3)

Even voorstellen

Ik ben Kees Blokker. Ik ben geboren in 1944 in een klein dorpje in Friesland. Toen ik vijf jaar was verhuisde de familie naar Limburg. Ik ben van lichting 1964-3. Net als de rest van mijn lichting kwam ik op 10 juni 1964 in dienst. Ik werd bij de Verbindingsdienst ingedeeld en de basisopleiding kreeg ik op Legerplaats Ossendrecht. Voor de vervolg-opleiding verhuisde ik naar de Hojel kazerne in Utrecht. Waar ik werd opgeleid tot Bedieningsman Radioschakel-apparatuur. De rest van mijn diensttijd zat ik bij de C-compagnie van het 11Verbindingsbataljon in de Oranje-Kazerne in Schaarsbergen (bij Arnhem). Op woensdag 25 november 1965 zwaaide ik als korporaal af.

 

Vrijwillig nadienen

Tien maanden later kwam ik terug. Op 1 oktober 1966 tekende ik een contract voor vier jaar en werd een zogenaamde Vrijwillig Nadienende militair. Aanvankelijk postcommandant van een radioschakelwagen, werd ik kort daarna de Beheerder Boekwerken van het 11Verbindingsbataljon. Enige maanden later werd ik overgeplaatst naar een NATO post in Maastricht. Het begin van een waanzinnig mooie tijd. Ik kwam terecht in een verbindingspost met zes Nederlanders en (vanaf eind 1967) drie Engelsen. Daar leerde ik vloeiend Engels spreken. Afhankelijk van de persoon waar ik mee dienst deed: met Iers, Schots of Engels accent.

Tot op de dag van vandaag heb ik nog voordeel van mijn ervaringen uit mijn dienstplichttijd en de VND tijd.

Na afloop van het VND contract ging ik het bedrijfsleven in. Ik werd vertegenwoordiger, vervolgens special accountmanager en uiteindelijk verkoopleider bij een deurenfabriek in het Westen des lands. Daarnaast had ik samen met mijn vrouw Rietje 16 jaar lang een assurantiekantoor. Sinds 2002 zit ik in de VUT.

 

Reconstructie van de C-cie 45 jaar later

In juli 2008 wilde ik eens achterhalen hoe het met mijn lichtinggenoten van 64-3 verder was gegaan. Ik wist alleen nog de namen André Brenninkmeijer, Hans Siebelt en Evert Meuwissen. En van de eerst genoemde twee maten wist ik niet eens de voornamen meer. Maar wel nog de plaats waar ze in 1965 woonden. Ik begon eens te bellen en al vrij snel had ik die drie oude dienstmakkers teruggevonden. Van hen kreeg ik weer andere namen, waar zij zelf herinneringen aan hadden. Vooral Hans Siebelt wist er nog een hele hoop. De meesten daarvan vond ik terug. Wat vervolgens weer nieuwe namen opleverde. Nauwelijks drie maanden, maar wel meer dan twee duizend telefoontjes verder, had ik ruim honderdtwintig oud-makkers gevonden. Behalve Willy van de Ven, had ik eind oktober 2008 al mijn eigen lichtinggenoten teruggevonden. En van 64-2 zelfs de hele lichting. Inmiddels is het aantal teruggevonden maten van het 11Vbdbat opgelopen tot boven de 170.

 

Geboorte van een website

Vanaf het begin stuurden teruggevonden maten mij hun dienstfoto's. Die ik vervolgens doorstuurde naar de anderen. Naarmate ik meer mensen terugvond, was dat doorsturen van die foto's geen haalbare zaak meer. Dus begon ik ze op een website te zetten. Waardoor men de foto's daar kon bekijken en naar believen kon downloaden. De webpagina's waren vroeger ondergebracht bij verzamelaarswebsite. Vanaf 15 maart 2010 heb ik een eigen domeinnaam geregistreerd: www.11vbdbat.nl.

Met de foto's kreeg ik ook verhalen toegestuurd. Die werden verwerkt en in een regelmatige update aan de maten toe gezonden. In die update's zaten ook verslagen van de zoektochten en gevonden maten en alle mogelijke nieuwtjes. Alle vroegere update's kun je op de website nog nalezen. De verhalen zijn inmiddels uit de update's gehaald, voorzien van foto's en staan nu op een aparte pagina Verhalen & anekdotes

 

Nog meer vragen?

Heb je ook bij het 11e Verbindingsbataljon gezeten of bij de Verbindingsdienst? Herken je mensen of verhalen op deze site? Wil je reageren op deze site of op één van de verhalen? Heb je zelf een verhaal? Bel me dan even of stuur me een e-mail door hier te klikken.

 

Met vriendelijk groeten uit een zomers Voerendaal

Kees Blokker

Frans Erensstraat 22

6367 SK Voerendaal

Tel. 045 562 04 20

GSM 0611 13 56 46

e-mail: blokker1@kpnplanet.nl

 

Voerendaal, 15 mei 2011.

 

 

Copyright declaratie

Het copyright van de foto's en artikelen op deze site berust bij de eigenaar van de betreffende foto of het artikel of bij de oorspronkelijke maker van de foto of het artikel. Merken en Merknamen worden alleen vermeld ter identificatie van het product en zijn eigendom van de betreffende eigenaar van dat Merk of die Merknaam. Alle andere producten, lettertypen en bedrijfsnamen en logo's zijn handelsmerken of gedeponeerde handelsmerken van hun respectievelijke eigenaars.

Mocht u menen zekere rechten te kunnen doen gelden, neem dan even contact met mij op.

 

 

Privacybeleid

Regelmatig krijg ik de vraag om in de wekelijkse updates gewoon alle e-mail adressen te vermelden. Maar ook krijg ik regelmatig de opmerking: "Ik geef dit emailadres alleen onder voorwaarde dat het niet als een CC in e-mails wordt gebruikt".  Dat zal ik even uitleggen.

 

Eerst even een paar afkortingen uitleggen

CC betekent niet alleen "Compagnies Commandant", maar ook "Copy Conform" of "Carbon Copy" (dit is een kopie met carbon papier en is dus exact gelijk aan het origineel).  Dat betekent dat het bericht als een identiek e-mail aan alle geadresseerden wordt verzonden en dat alle e-mail adressen in dat bericht voor iedereen zichtbaar zijn.

BCC betekent "Blind Carbon Copy". Hierbij wordt ook het bericht aan alle geadresseerde verzonden, maar nu zijn de geadresseerden niet zichtbaar voor anderen. Ik gebruik de BCC methode om de updates te verzenden. Waarom?

Diegenen die al vanaf het eerste begin betrokken zijn geweest bij het opsporen van onze dienstmakkers weten dat ik in het begin éénmaal wél de e-mail adressen als CC vermeldde. Onmiddellijk realiseerde ik me echter de bezwaren daarvan en ik ben er dan ook direct mee gestopt.

 

Wet op de persoonsregistratie

Zoals gezegd, ik krijg toch regelmatig de vraag om de e-mail adressen te vermelden, maar ook om dat juist niet te doen. Ik wil graag even mijn beleid daar over uiteenzetten.

Zoals jullie wellicht weten, heb ik samen met mijn vrouw 16 jaar lang een assurantiekantoor gehad. Als zodanig kregen wij te maken met de Wet Persoonsregistratie. In deze wet is vastgelegd dat eenieder die een papieren of elektronisch bestand aanlegt, waarin twee of meer namen en adressen en persoonlijke gegevens als geboortedata en e mail adressen zijn opgenomen, dit bestand dient aan te melden bij de Registratiekamer in Rijswijk. Dat geldt niet alleen voor assurantiekantoren, maar ook voor banken en bijvoorbeeld besturen van sportverenigingen. Kortom iedereen met een adressenbestand dient dit aan te melden. Dus ook het nu opgebouwde bestand met jullie namen en adressen.

Gegevens uit dat bestand mogen uitsluitend met uitdrukkelijke toestemming van de daarin opgenomen personen aan anderen bekend worden gemaakt. De wet Persoonsregistratie heet nu de Wet op de Privacy.

Door deze Wet is het gemeenten nu ook niet meer toegestaan om adressen uit de Gemeentelijke Basisadministratie aan anderen mee te delen. Ook is het nu onmogelijk om inzage te krijgen in het adressenbestand van het 11Verbindingsbataljon. Vandaar dat ik het adressenbestand zelf moet opbouwen door spitten in telefoonboeken, op internet, langsgaan, bellen en schrijven.

 

Eerste voorbeeld

Het afgelopen half jaar heb ik twee familie reünies georganiseerd. Ik miste de adressen van diverse neven en nichten en schreef de gemeenten aan, waarvan ik wist dat ze moesten wonen. Ik kreeg echter geen adressen. Wel stuurde één gemeente mijn verzoek door naar de betreffende neef, die mij vervolgens opbelde. Zo heb ik hem dus gevonden.

 

Tweede voorbeeld

Het ministerie van Defensie heeft een afdeling RIOP: Registratie en Informatie Ontslagen Personeel. Hier wordt bijgehouden wat elke militair bij Defensie heeft gedaan en zijn toenmalig adres. Men kan echter alleen mensen terug vinden als het registratienummer of, tenminste, de geboortedatum bekend is. Van Rinus Kweekel kreeg ik een lijst met  de namen en registratienummers van alle afzwaaiers van 64-3 en de specialisten afzwaaiers van 64-1. Ik stuurde die lijst naar het RIOP. Daar zat een hele aardige en meegaande persoon. Maar in plaats van mij de toenmalig adressen te geven, belde hij de mensen die nog op dat adres of in die plaats woonden op en vroeg of het goed was dat hij hun telefoonnummer en adres aan mij zou doorgeven. En zo kon ik die dan opsporen. Maar zonder eerst aan de personen toestemming te hebben gevraagd, kreeg ik niets bij hem los.

 

Derde voorbeeld

Lex Bosveld vond ik als volgt: Cor Keet vertelde mij dat Lex Bosveld 15-20 jaar geleden bij het CWI in Zwolle werkte. Ik schreef een brief met een foto van Lex naar het CWI. Twee dagen later werd ik gebeld door iemand van het CWI, die mij vertelde dat Lex er inderdaad gewerkt had. En hij zou mijn brief doorsturen naar Lex. En Lex moest dan zelf beslissen of hij wel of niet contact op zou nemen. Ik zei dat het toch veel eenvoudiger was om gewoon even het adres te geven, dan zou ik Lex zelf wel even bellen. Toch gaf hij het adres niet en er ontspon een zeer interessant en leerzaam gesprek voor mij. Hij wees mij op de gevaren van het zichtbaar vermelden van e-mail adressen. Niet alleen kan dat alleen, als ik uitdrukkelijk schriftelijk toestemming van de betreffende persoon heb, maar ook worden e-mails met grote aantallen zichtbare e-mail adressen door hackers gekopieerd (vraag me niet hoe ze het doen). Die adressen worden dan op grote schaal voor Spam gebruikt. Er is veel handel in goede valide e-mail adressen. Ook het CWI geeft om privacyredenen geen enkele informatie over namen en/of adressen. Maar vraagt altijd eerst toestemming aan de betreffende persoon.

 

Ik hanteer hetzelfde beleid zoals gemeenten en overheidsinstellingen zoals het CWI het ook hanteren: belanghebbenden kunnen hun post of e-mail zenden naar deze instellingen en zij zenden die dan door. Dat betekent dat, indien een makker met een andere makker in contact wil treden, hij een mailtje naar mij kan sturen. Ik zal het dan doorsturen en de betreffende persoon kan dan zelf beslissen of hij contact opneemt of niet. Nodeloos ingewikkeld, maar ik heb geen behoefte aan gemekker en gelazer met mijn dienst makkers.

In concreto betekent dat, dat  e-mails met de functie BCC verzonden worden en dat de emailadressen niet in de kop leesbaar zullen zijn. Ik ga ervan uit dat jullie hiervoor begrip hebben.

 

Kees Blokker, Voerendaal, oktober 2008.

Het copyright van de foto's en artikelen op deze site berust bij de eigenaar van de betreffende foto of het artikel of bij de oorspronkelijke maker van de foto of het artikel. Merken en Merknamen worden alleen vermeld ter identificatie van het product en zijn eigendom van de betreffende eigenaar van dat Merk of die Merknaam. Mocht u menen zekere rechten te kunnen doen gelden, neem dan even contact met mij op.