Home

Legerplaats Ossendrecht

11Verbindingsbataljon

Verhalen & anekdotes

La Courtine 1964

Gezocht

Laatste nieuws

Oranje-Kazerne

Leiding C-Cie okt. 1964

Updates

Verhalen La Courtine '64

Links

Donaties

Fotopagina's

Personeelslijst

Gastenboek - Reacties

La Courtine 2009

Contact


Henk van Rietschoten
Foto: Jan van Vegchel.

Memoires van een Militaire Administrateur (SMA)

 

Afgelopen zondag 20 mei 2012 was ik wat aan het googelen met het trefwoord “Henk van Rietschoten” en zag tot mijn stomme verbazing op de website legeroefening HOU DOE II , waaraan ik heb deelgenomen.

Ik was sergeant van Rietschoten, beter bekend als de SMA (sergeant-majoor administrateur). Ik sta meerdere malen op de foto's van die oefening.

In de C-Verbindingsbedieningscompagnie (C-Cie) zaten o.a. kapitein Luchsinger, (deze sympathieke man stond onder elkaar bekend als “Bennie Paniek”), luitenant de Vries, vaandrig Lantink (of Lanting?) en Vis. Verder o.a. de onderofficieren Appie Aalbers, Fred Sijnhorst, Frans Leyendekkers, Jos van Kampen, Jan van Vegchel, Berrie Barendregt, Guus Tempelaar en Jan Brans. En natuurlijk Jan Creemer, die ik als SMA heb opgevolgd.

 

Met een paar anderen zijn we naar Eindhoven gegaan, om de huwelijksplechtigheid van sergeant van Vegchel bij te wonen. Jouw naam ken ik helaas niet vanuit mijn diensttijd in Schaarsbergen. Ik ben van lichting 64-4 en ben eerst in de basisopleiding in Ossendrecht geweest, toen in Middelburg voor de COAK opleiding voor sergeant-majoor administrateur. Vervolgens in de Oranje-Kazerne in Schaarsbergen geplaatst en ben daar de hele verdere diensttijd als SMA gebleven bij de C-Cie.

 

Toen mijn dienstplicht er bijna op zat ging ik solliciteren. Maar kapitein Luchsinger wilde mij geen verlof geven. Achteraf bezien wilde hij mij geloof ik niet laten gaan. Ik werkte heel prettig met hem samen. Hij moest alle verlofbriefjes, die ik van een advies moest voorzien, ondertekenen. Bij overste Duque – ik zag op de website dat hij begin januari helaas is overleden – heb ik mijn beklag gedaan dat ik geen verlof kon krijgen van de kapitein. Na mijn bezoek aan de overste ben ik onmiddellijk naar de appèlplaats voor ons kazernegebouw gegaan, waar kapitein Luchsinger appèl afnam. Ik vertelde hem dat hij even naar de overste moest komen. Ik meen wat gegrinnik in de compagnie waargenomen te hebben. Als er iets is waar ik in mijn leven spijt van heb gehad, dan is het deze streek wel. Notabene, de weigering van kapitein Luchsinger was – denk -  een compliment! Kapitein: bij deze alsnog mijn excuus!

 


Oefening Hou Doe II. Uiterste rechts: Henk van Rietschoten.

Nu zal ik ook nog maar een andere zonde opbiechten. Tijdens een oefening van mijn compagnie in de bossen in de buurt van de kazerne in Schaarsbergen (waar mijn opa woonde) liep ik langs een telexwagen, wandelde naar binnen en vroeg aan een paar soldaten of ik even achter de telex wat mocht typen. Mijn veronderstelling was dat aan de andere kant van de telex een paar kornuiten van die soldaten zaten. Ik wilde stoer doen en typte het woord ‘KLOOTZAK’.

De volgende ochtend kwam een luitenant mijn bureau binnen stappen en zei: “Je weet zeker wel waar ik voor kom”. Nadenken hoefde ik niet. In een flits voelde ik het aan en zei “Ja, ik heb wel een idee”, of woorden van gelijke strekking. Hij keek niet al te kwaad en in mijn herinnering zie ik een glimlach. In ieder geval liep het met een sisser af, ik kreeg geen douw van hem.

 

Voor mijn baan als SMA, kreeg ik een behoorlijke wedde. Geen 1,25 gulden per dag, zoals soldaten, maar echt een heel behoorlijke wedde. Ik had assistentie van twee personen. Eén van hen moet korporaal Peter van Lith zijn geweest. Ik herkende hem op de foto. De andere heette meen ik korporaal Tompson, maar helemaal zeker weet ik het niet. Op de website staat dat ook Henk Verbakel bij de administratie heeft gewerkt, in de vacaturetijd, toen SMA Jan Creemer afgezwaaid was en ik er nog niet was. Jan was een gemoedelijke en zachtaardige vent. Hij zou een aanstormend leger met zijn vriendelijkheid kunnen tegen houden onder het motto: “Kom op man, doe niet zo rot, laten we een pilsje vatten”.

 

Ik kan nu wel zeggen dat er wel eens werd gematst met verlofdagen, dat had ik wel door. Bij een nieuwe lichting soldaten was het traditie dat ze bij uitbetaling van soldij bij de uitbetalende SMA eerst in de houding moesten gaan staan en salueren. Dat heet zogezegd “afknijpen”. Later ging het allemaal wat gemoedelijker. Trouwens, in de kazernegang moest ik zelf ook halt en front maken als er een officier langs kwam. Luitenant de Vries verving kapitein Luchsinger wel eens. Tijdens zijn eerste optreden en zijn eerste speech bij een borrel zeiden we tegen elkaar: “Die wordt nog eens generaal”. Hij maakte een vastberaden, energieke, krachtige en intelligente indruk. Op de website zag ik dat wij het goed hadden gezien. Luitenant de Vries is inderdaad generaal geworden.

 

Op het MOB-complex was ik een keer wachtcommandant. Rondom vier uur in de ochtend zei ik tegen de soldaten dat ze wel konden gaan slapen, omdat ik klaar wakker was. Het is nog steeds zo dat ik een slechte slaper ben, dat is vanaf mijn vijftigste behoorlijk toegenomen. Het kan zijn dat ik niet veel slaap nodig heb.

 


Oefening Hou Doe II. Links Willy van de Ven. Rechts: Henk van Rietschoten.
Midden: sgt. 1 Fred Sijnhorst geeft zijn laatste instructies voor de terugreis.

Met HOU DOE II heb ik meegeholpen om de inkwartiering te regelen, en verder zijn we met een legerwagen naar een vliegveld (?) gereden om drank in te kopen, geen leger zonder drank. In de ‘danszaal’ van het café deed ik de administratie. Daar waren ook verbindingen, want ik hoorde zoiets van: "Hier Alfa, Pappa, Romeo, etc.", je kent dat wel.

Van de felle koude heb ik dus geen last gehad. Voor het overige kan ik kort zijn: de foto’s op de website zeggen genoeg. En, o ja, op onze reis naar Duitsland werden we af en toe uitgelaten om in een rij “Jan met de korte achternaam“ uit te laten en de grond te besproeien.

 

Op het kazerneterrein in Schaarsbergen sliep ik in het Onderofficiershotel. Een geweldig leuke tijd was het in de Oranje-Kazerne, te danken aan mijn strategische, dienstverlenende functie als SMA: de schakel tussen de officieren en lagere regionen. Voor het MLV speldje zakte ik, omdat ik problemen had met de touwladder. Gewoon te weinig kracht in mijn polsen, die kennelijk te dun waren. Hoewel ik handen heb als kolenschoppen. Echt de handen van een smidszoon. En daar ben ik heel trots op.

 

Mijn ouders woonden in Arnhem, dus ging ik vaak naar huis. In Arnhem woonde ook mijn vriendin en latere verloofde met wie ik in 1967 ben getrouwd. En nog steeds getrouwd ben. We hebben vier kinderen. Die zijn allemaal het huis uit en wonen in de buurt of omgeving.

Op latere leeftijd ben ik sociologie in Leiden gaan studeren. Waar ik mijn doctoraal behaalde met een eindscriptie over identiteit, arbeid en voorzieningen van Zuid-Molukkers. In deze bevolkingsgroep was ik geïnteresseerd, mede vanwege mijn Zuid-Molukse buurman. Maar ook omdat een neef van mijn grootvader generaal van Rietschoten was, Commandant van het KNIL van 1918-1920.

 

In 1999 ben ik aan de VU in Amsterdam gepromoveerd tot doctor in de sociaal-culturele wetenschappen op een proefschrift over de Joodse identiteit.

Na mijn diensttijd ben ik in Arnhem loonadministrateur geweest, boekhouder en employé rekening courant bij de giro aan de Rijnkade. We zijn in 1969 naar Alphen aan den Rijn verhuisd, waar we nu nog wonen. Daar werd ik maatschappelijk werker, en later in Voorburg en Rijswijk adjunct-directeur gezins- en bejaardenverzorging.

Van 2002-2010 ben ik gemeenteraadslid voor het CDA in onze gemeente Alphen aan den Rijn geweest.

 

Ik ben lokaal, provinciaal en landelijk politiek actief geweest. Niet in het minst met het opzetten, met hulp van derden, van de website Stichting Goede Betrekkingen CDA-Israël, waarvan ik initiatiefnemer was en waarvan ik medeoprichter en secretaris ben geweest. In verband met andere bezigheden heb ik een aantal taken afgestoten. Wel ben ik nog bestuurslid van de Stichting Speciaal Onderzoek Englandspiel (SOE: zie www.englandspiel.eu) en tevens lid en notulist van de werkgroep Englandspiel.

Tot slot: vanaf deze plaats wil ik Kees Blokker zeer bedanken voor zijn enorme werk bij het opzetten en in de lucht houden van de website. Dat kan al met een bescheiden financiële bijdrage. Vanaf deze plaats doe ik graag hiervoor een aanbeveling.
Hartelijke groeten, en ik blijf graag op de hoogte!
 

Henk van Rietschoten, Alphen aan den Rijn, 23 september 2017

 

 


29 april 1966 tijdens het huwelijk van Jan van Vegchel (in Eindhoven). Henk van Rietschoten, Dekker?,
Henk den Hartog, bruidje en bruidegom Jan van Vegchel, Aad Seesink, Rinus Dooijeweerd.


Augustus 1964. Basisopleiding Ossendrecht. Staand 2e van rechts: Henk van Rietschoten.
6e van rechts: Bart Hoornenborg.

Het copyright van de foto's en artikelen op deze site berust bij de eigenaar van de betreffende foto of het artikel of bij de oorspronkelijke maker van de foto of het artikel. Merken en Merknamen worden alleen vermeld ter identificatie van het product en zijn eigendom van de betreffende eigenaar van dat Merk of die Merknaam. Mocht u menen zekere rechten te kunnen doen gelden, neem dan even contact met mij op.