Home

Legerplaats Ossendrecht

11Verbindingsbataljon

Verhalen & anekdotes

La Courtine 1964

Gezocht

Laatste nieuws

Oranje-Kazerne

Leiding C-Cie okt. 1964

Updates

Verhalen La Courtine '64

Links

Donaties

Fotopagina's

Personeelslijst

Gastenboek - Reacties

La Courtine 2009

Contact

Hou Doe II pagina's:   De hel van '65      De Foto und die Sehnsucht

Dagboek van een Onbekende Soldaat      Dagboek van een Bekende Soldaat

Dagboek van een Keukenprins                 Fotoalbum

 

Dagboek van een Keukenprins. Oefening Hou Doe II. 10-19 november 1965.

Naar een leiding van de verhalen van luitenant de Vries in Dagboek van een Bekende Soldaat kwamen bij onze kok Henk Heidema ook herinneringen boven drijven.

 

IJsvlees


Keukenploeg 1965/66. Zittend: Kees van Roon. Staand:
?, sgt. Frans Leijendekkers, Willy Broens, ?, ?, sgt.1
Bram de l'Ecluse, SMI Jarman. Foto: Bram de l'Ecluse.

Ik kan me het verhaal van het IJsvlees nog zeer goed herinneren. We kregen elke dag aanvoer van proviand, wat door sergeant Frans Leijendekker met de keukenwagen werd gehaald. Daar was een paar keer enkele dozen met  een soort pouletvlees bij wat diep gevroren was. Door de vrieskou lukte het natuurlijk niet om het vlees te ontdooien. Math (Narings), de andere kok, en ik gooiden het dan maar zo in de braadpan om er toch iets eetbaars van te maken. Dat werd vervolgens een soort hachee. Omdat dit natuurlijk na een paar keer begon te vervelen, vroeg ik aan de zoon van de Wirt of hij een  gehaktmolen had. Ik wilde dan een keer gehaktballen maken. Hij had een molen, maar het maken van gehakt mislukte faliekant. Dat werd die avond dus weer hachee. Math en ik hebben er nooit klachten over gehad, dus het viel blijkbaar wel in de smaak.

 

Witlof salade, gezond en lekker

Verder was het wel een groot probleem om met die kou fatsoenlijk eten te maken. Ik kan mij ook nog wel herinneren, dat ik op een avond op rapport CC moest komen bij luitenant de Vries. We hadden die avond witlof gehad. Omdat ik niet precies wist hoe ik dat moest bereiden, heb ik het rauw bereid met azijn en olie. Persoonlijk vond ik dat wel lekker. Het kader waarschijnlijk niet. Want die klaagden bij luitenant de Vries over de koude witlof bij de aardappels. Gelukkig liep een en ander met een sisser af.

 

Begin een dag niet zonder een goed ontbijt

Met die kou was het 's morgens om 06.00 uur bijna onmogelijk om het ontbijt in elkaar te flansen. Er kwam ook haast niemand opdagen, waarna we dit maar oversloegen. Gelukkig kregen we een tent met verwarming, waarna alles enigszins op normale temperaturen bleef.

 

Mit Milch Mehr Mans

Ook het verhaal van de aanrijding van de SRV wagen kan ik me nog herinneren. Het betrof onze keukenwagen die voor de Gaststätte geparkeerd stond. De SRV wagen raakte onze keukenwagen linksachter bij de klep. Waarna de SRV wagen als een sardineblikje van voor naar achteren werd opengereten. Volgens de lokale bevolking was het de Milchmann zijn eigen schuld. Het scheen dat hij met zijn rijdende winkel altijd als een idioot door het dorp croste. Hoewel de chauffeur van de keukenwagen op onze kamer in het bed naast mij sliep, ben ik helaas zijn naam vergeten.

Ik zal deze oefening in Duitsland nooit vergeten. Ik weet nog wel een paar anekdotes, maar die komen wel een andere keer.

 

Uit de keuken klappen

Andere aantekeningen uit het virtuele dagboek van Henk Heidema.

 

Het Noodrantsoen

Onze kok Henk Heidema heeft ook nog herinneringen aan de noodrantsoenen. Maar dat zijn andere herinnering dan wij hebben. De koks aten nu eenmaal anders, dan de niet-koks. Na wat spitten in zijn geheugen, komt dit uit zijn geheugen: "Harry Borger was chauffeur van de BOS wagen en opvolger van Jan Schuring. De koks van de C-cie waren Ruud Martijn (die is kort na mijn komst afgezwaaid), Math Narings, Kees van Roon en ik. Ik kan mij niets herinneren van de doorstroming en dat wij al die groene blikken moesten openen. Wat er wel mee gebeurde weet ik niet. Ik weet wel dat de noodrantsoenen af en toe tijdens oefeningen werden verdeeld. Ook gebeurde het wel eens tijdens een oefening, zoals de laatste in Duitsland, dat sommigen te laat waren met eten. Waarna door ons enkele blikken werden opgewarmd. Maar er werd door ons koks weinig gebruik gemaakt van deze noodrantsoenen.

Ook in de grote keuken van de O.K. werden volgens mij deze noodrantsoenen nooit gebruikt. De noodrantsoenen lagen bij de foeriers sgt Frans Leijendekkers en Piet Vlaar beneden en af en toe pikten we wel eens een pakket mee. Het ging dan vooral om de aanwezige sigaretten, die eigenlijk niet te roken waren. Maar ja, met dat soldij wat je kreeg moest je wel eens wat".

 

En nu onthult Henk wat de koks zelf aten:

"Wij hadden in de grote keuken af en toe biefstuk van de haas. Die hing in de grote koeling. De keuken had een aparte slagersafdeling waar een burger slager was. Zijn naam was Jan Nijenhuis. Als er weer eens een echte biefstuk van de haas in de koeling hing, doken alle koks er op af om er een stuk voor zich zelf af te snijden. We maakten er biefstuk tartaar van, dat we als beleg op ons brood deden. Maar kreeg slager Jan in de gaten dat we aan de biefstuk hadden gesneden, kwam hij met een groot mes in de hand tierend en schreeuwend de keuken in "Wie heeft er gvd het lef gehad om de biefstuk, bestemd voor de officieren op te vreten?". Het verwondert me nog steeds, dat Jan niet ter plaatse een hart aanval kreeg".

 

Marechaussees

Op de Oranje-Kazerne waren twee rijen gebouwen. In de eerste rij waren de gebouwen geletterd van C tot met G. In gebouw G, het laatste gebouw van de eerste rij, was de 11Marechaussee compagnie (11MARCIE) gehuisvest. Zij werden volledig afgeschermd van alle andere in de O.K. gelegerde militairen. Hoewel ook dienstplichtig, net als wij, mochten ze niet met de andere dienstplichtigen omgaan. Ze hadden een eigen kantine en eetzaal. Deze eetzaal werd vanuit de centrale manschappenkeuken bevoorraad. In de manschappenkeuken werkte onze kok Henk Heidema. Hij herinnert zich dat nog levendig: "De Marechaussee kwam altijd drie keer per dag langs. 's Morgens om het ontbijt op te halen. 's Middags werd de warme hap in lamellen klaar gezet en opgehaald. En dan 's avonds weer een broodmaaltijd. Of net anders om, ik weet niet meer of we 's middags of 's avonds warm aten. Ze aten altijd in hun eigen gebouw en we zagen ze nooit in de eetzaal. Dat zal wel geweest zijn om conflicten te voorkomen met de gewone soldaten. Je zag ze ook nooit in de kantine".

 

Ontgroenen

Henk kan zich ook nog heel levendig de avond van de infillering of ontgroening op de Oranje-Kazerne herinneren: "Tijdens de koksopleiding in Leiden had ik daar al hele verhalen over gehoord. Toen ik dan werd overgeplaatst naar de Oranje-Kazerne had hier ik geen goed gevoel over.

Ik was die dag de enige nieuwe op de kamer. 's Avonds had ik behoorlijke pijn in de kop en zei toen terloops tegen de andere kamergenoten dat ik hoopte dat die infillering niet door zou gaan. Na het avondappel van 22.00 uur ben ik meteen mijn bed ingedoken. Maar helaas de deur van de kamer ging open en er werd geroepen dat de nieuwe moest komen. Dit gebeurde tot twee keer toe. Tot mijn zeer grote opluchting kwamen drie oude stompen op de kamer voor mij op en zeiden dat ze op moesten lazeren. Ze wilden slapen en draaiden de deur op slot. Ik ben die drie ouwetjes, Jan Schuring, Wout Stoop en Gerrit Verboom daar nog steeds dankbaar voor".

 

Eieren jongleur

Bij het terugvinden van Wim "Flip" Derksen vertelde ik dat Flip wereldberoemd werd door de keukenwagen de sloot in te rijden, doodgemoedereerd uit te stappen en vervolgens ging staan kijken "wie dat kunstje heeft gelapt". Henk vult dat nog even aan: "Ik herinner me nog die keer dat Flip Derksen de keukenwagen in de sloot had gereden. 's avonds was Flip met Frans Leijendekkers in de keukenwagen weg geweest. Op de terugtocht had Frans ergens een traytje eieren geritseld. Op de terugweg kwam Flip met de wagen in de sloot terecht kwam. Frans zat naast hem, met de eieren op zijn schoot, zich in alle bochten te wringen om geen eitje te verliezen. Het mooiste was dat we 's nachts altijd achter in de keukenwagen sliepen. Mijn slaapzak lag ook achterin de wagen. Flip en Frans kwamen echter zonder wagen terug. Ik heb daarna alle schakel- en radiowagens afgelopen om een warm slaapplekje te vinden. Wat niet lukte. En heb ik de hele nacht in de cabine van een wagen gezeten, zonder een oog dicht te doen. De volgende morgen is de keukenwagen uit de sloot gehaald. Ik heb Flip dit nooit vergeven".


De keukenwagen die door Flip Derksen in de sloot werd gelegd. Flip stond er als
een buitenstaander bij te kijken: "Wie heeft dat gedaan?". Foto: Henk Heidema.

 

Ze leken ook zo veel op elkaar

En ook sergeant Henk Olden kan Henk zich nog heel goed herinneren: "Henk Olden was de MTOO (Materieel Transport Onder Officier) van de C-compagnie. En zat met ons in ons Staf- verzorgingspeloton. Op een avond was er een feestje op de kazerne. Na afloop daarvan hadden Harry Borger en ik hem met een Munga naar huis gebracht.

Toen wij terug kwamen op de Oranje-Kazerne, parkeerden we de Munga op de weg tussen de gebouwen. Op dat moment zagen we, dat we hem niet met een Munga van de C-compagnie, maar met een Munga van het 41Pantserinfanteriebataljon Garde Grenadiers  hadden gereden. De Garde Grenadiers lagen in het gebouw naast ons. We hadden wellicht wat teveel gedronken en toen niet gemerkt dat we met een verkeerde Munga op stap waren gegaan. Hoe het kwam dat de sleutel paste is me nog steeds een raadsel. Maar Harry kon wel goed met die dingen omgaan. Hoe langer je nadenkt over de diensttijd hoe meer herinneringen naar boven komen".

 

Henk Heidema, Beekbergen, 28 februari 2011. Met bijdragen van Kees Blokker en Bram de l'Ecluse.

 

Hou Doe II pagina's:   De hel van '65      De Foto und die Sehnsucht

Dagboek van een Onbekende Soldaat      Dagboek van een Bekende Soldaat

Dagboek van een Keukenprins                 Fotoalbum

Het copyright van de foto's en artikelen op deze site berust bij de eigenaar van de betreffende foto of het artikel of bij de oorspronkelijke maker van de foto of het artikel. Merken en Merknamen worden alleen vermeld ter identificatie van het product en zijn eigendom van de betreffende eigenaar van dat Merk of die Merknaam. Mocht u menen zekere rechten te kunnen doen gelden, neem dan even contact met mij op.